Ogłoszenia

Ogłoszenia

8 listopada 2026 roku

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA

1.Trwa cykl katechez: Nakłoń swe serce do słuchania. Temat: Czym jest Kościół? Można je znaleźć na stronie diecezjalnej.

2. Dziś po Mszy św. o godz. 11.00 spotkanie dzieci komunijnych /poświęcenie modlitewników/, rocznicowych i kandydatów do bierzmowania. Taca na ogrzewanie.

3. W środę, 11 listopada przypada 108 rocznica odzyskania niepodległości. Msze św. o godz. 8 i 10 za Ojczyznę. Proszę o modlitwę i wywieszenie flag.

4.W naszej diecezji trwaJerycho Różańcoweczyli czas adoracji Najświętszego Sakramentu dzień i noc.W naszej parafiibędzie to11 listopadaod godz. 18 do 12 listopadado godz. 18. Szczegóły na plakacie.

5. W przyszłą niedzielę taca na seminarium.

6. Serdeczne podziękowania: Agnieszce i Jerzemu Bocian, Marzenie i Mirosławowi Całka za posprzątanie kościoła oraz przygotowanie Świątyni na całotygodniowe liturgie. Ofiarę złożyli: Jadwiga i Jan Dróżdż, Klaudia i Tadeusz Pietrzak, Martyna i Cezary Serafin. Ofiarodawcy będą wpisani do księgi pamiątkowej.

7. Zachęcam do czytania tygodnika Idziemy.

8. W sobotę odbył się pogrzeb Ś+P Kazimierza Witos. Wieczny odpoczynek …

JERYCHO RÓŻAŃCOWE

11 LISTOPADA GODZ. 18.00 - 12 LISTOPADA GODZ. 18.00

2026

18.00 – Msza Święta za parafian

19.00 – adoracja mieszkańcy ul. Bocznej, Skrajnej, Zdrojowej, Zielnej, Szkolnej

19.00
19.30

20.00 – adoracja i różaniec – tajemnice radosne /Ewa Milewska/

21.00 – Apel Jasnogórski i Msza Świętaw intencji księży biskupów, kapłanów, zgromadzeń zakonnych oraz osób modlących się w Apostolacie Margaretka za kapłanów

22.00 – 23.00 adoracja i różaniec – tajemnice światła /KR Dzieciątka Jezus Renata Grzegorczyk/

23.00 – 24.00 adoracjai różaniec – tajemnice bolesne /KR Św. Józefa Halina Rudnicka/

24.00 – 1.00 adoracjai różaniec – tajemnice chwalebne /KR Św. Ojca. Pio Anna Sikorska/

1.00 – 2.00 adoracja i różaniec – tajemnice radosne/KR Św. Matki Teresy z Kalkuty Mirosława Lechnik/

2.00 – 3.00 adoracjai różaniec – tajemnice światła /KR Św. Jana Pawła II Wincenty Zgutka/

3.00 Droga Krzyżowa

4.00 – 6.00–adoracja mieszkańcy ul. Piaskowa, Jaśminowa

4.00
4.30
5.00	Ewa Milewswka	Bogdan Milewski
5.30

6.00 – 8.00 –adoracja mieszkańcy ul. 3 Maja od DK50 do kościoła

6.00
6.30
7.00
7.30

8.00 – Msza Święta, adoracjai różaniec – tajemnice bolesne /KR Św. Maksymiliana Krystyna Rokicka/

9.00-12.00 adoracja mieszkańcy ul. 3 Maja część środkowa, obie strony

9.00
9.30
10.00
10.30
11.00
11.30	Mirosława Lechnik

12.00 – Anioł Pański, adoracja i różaniec – tajemnice światła

13.00-15.00 adoracja mieszkańcy ul. 3 Maja do końca

13.00
13.30
14.00
14.30

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego, adoracjai różaniec – tajemnice chwalebne

16.00-17.30 adoracja mieszkańcy ul. Osiedlowej, Cichej

16.00
16.30
17.00

17.30 – Msza Święta

18.00 – Msza Święta

POLITYKA OCHRONY MAŁOLETNICH PRZED KRZYWDZENIEM

W PARAFII
MIŁOSIERDZIA BOŻEGO W RUDZIENKU

ROZDZIAŁ 1

POSTANOWIENIA OGÓLNE

§ 1

CEL POLITYKI

OCHRONY MAŁOLETNICH PRZED KRZYWDZENIEM W PARAFII MIŁOSIERDZIA BOŻEGO W RUDZIENKU, 05-340 KOŁBIEL UL. 3 MAJA 33/35,

JEST:

1) potwierdzenie stosowania STANDARDÓW OCHRONY MAŁOLETNICH PRZED KRZYWDZENIEM przyjętych w Parafii;

2) zapewnienie dzieciom i młodzieży harmonijnego rozwoju w warunkach poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i szacunku.

§ 2 w Parafii Miłosierdzia Bożego w Rudzienku, 05-340 Kołbiel ul. 3 Maja 33/35

1. Osoba kierująca Parafią wyznacza AGNIESZKĘ BIELSKĄ na koordynatora ds. standardów ochrony małoletnich w Parafii.

2. Z koordynatorem można skontaktować się osobiście: tel. kom. 660043597 lub pisząc e-maila pod adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. .

§ 3

Ilekroć w POLITYCE OCHRONY MAŁOLETNICH PRZED KRZYWDZENIEM jest mowa o:

1) Parafii – należy przez to rozumieć Parafię Miłosierdzia Bożego w Rudzienku, 05-340 Kołbiel ul. 3 Maja 33/35,rozumianą jako teren i zespół budynków pod tym adresem oraz osoby w nich przebywające;

2) POLITYCE – należy przez to rozumieć POLITYKĘ OCHRONY MAŁOLETNICH PRZED KRZYWDZENIEM w Parafii;

3) dziecku, małoletnim – należy przez to rozumieć osobę w wieku do lat 18, która uczęszcza do Parafii;

4) wychowawcach – należy przez to rozumieć pełnoletnie osoby prowadzące zajęcia formacyjne w Parafii, które mogą mieć kontakt z małoletnimi;

5) pracownikach – należy przez to rozumieć osoby zatrudnione w Parafii oraz pracujące w niej w ramach umów cywilnoprawnych i porozumień wolontariackich, które mogą mieć kontakt
z małoletnimi;

6) rodzicach – należy przez to rozumieć rodziców, a także prawnych opiekunów dziecka oraz osoby (podmioty) sprawujące pieczę zastępczą nad dzieckiem;

7) osoba kierująca Parafią – należy przez to rozumieć ks. Proboszcza lub administratora Parafii;

8) krzywdzeniu - należy przez to rozumieć każde zamierzone lub niezamierzone działanie lub zaniechanie na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym wychowawcy, pracownika, rodzica lub innego małoletniego, a także zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie;

9) uszczerbek na zdrowiu – należy przez to rozumieć uszkodzenie ciała, np. złamanie, wybicie zęba, zranienie, pozbawienie wzroku, słuchu, mowy, wywołanie innego ciężkiego kalectwa itp.;

10) prokuraturze – należy przez to rozumieć prokuraturę rejonową właściwą według miejsca zaistnienia przestępstwa;

11) sądzie opiekuńczym – należy przez to rozumieć Sąd Rejonowy, Wydział Rodziny
i Nieletnich właściwy z uwagi na miejsce zamieszkania dziecka;

12) przestępstwie – należy przez to rozumieć w szczególności przestępstwa określone
w Kodeksie Karnym;

13) przemocy domowej – należy przez to rozumieć, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej,
w szczególności:

a) narażające tę osobę na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia,

b) naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną,

c) powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę,

d) ograniczające lub pozbawiające tę osobę dostępu do środków finansowych lub możliwości podjęcia pracy lub uzyskania samodzielności finansowej,

e) istotnie naruszające prywatność tej osoby lub wzbudzające u niej poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

14) zagrożeniu dobra osoby małoletniej – należy przez to rozumieć przypadki, w których istnieją uzasadnione powody do podejrzenia, że małoletni może być narażony na jakiekolwiek formy zaniedbania, przemocy domowej czy inne trudne do zdefiniowania sytuacje. Katalog możliwych sytuacji będących zagrożeniem dobra małoletniego jest otwarty. Przykładowo może to być:

a) zaniedbanie potrzeb życiowych, takich jak: prawidłowa higiena, żywienie dostosowane do wieku, zapewnienie odpowiedniej odzieży,

b) zaniedbanie potrzeć emocjonalnych i psychicznych osoby małoletniej (pozostawianie bez opieki lub w takiej sytuacji, że coś jej zagraża, sprawowanie opieki pod wpływem alkoholu),

c) niewypełnianie zaleceń lekarskich,

d) stosowanie kar fizycznych,

e) surowe dyscyplinowanie małoletniego przez rodziców lub opiekunów,

f) niestosowanie się do zaleceń jednostki oświatowej co do pomocy psychologiczno-pedagogicznej małoletniemu,

g) sytuacja, gdy wiadomo, że w rodzinie jest założona Niebieska Karta, ale potrzeby małoletniego nadal nie są zaspokajane i jego sytuacja nie uległa poprawie,

h) sytuacja, gdy pomimo zastosowanej procedury i dostępnych środków wychowawczych podopieczny jednostki kontynuuje działania naruszające bezpieczeństwo; dodatkowo, gdy rodzice/opiekunowie prawni odmawiają współpracy z jednostką, oraz szczególnie w sytuacji, gdy jednostce znane są inne przejawy demoralizacji,

i) konflikty okołorozwodowe zagrażające dobru małoletniego,

15) demoralizacji – należy przez to rozumieć w szczególności:

a) dopuszczenie się czynu zabronionego (czyli zachowania o znamionach określonych
w ustawie karnej jako wykroczenie lub przestępstwo),

b) naruszanie zasad współżycia społecznego,

c) uchylanie się od obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki,

d) używanie alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych, ich prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.

ROZDZIAŁ 2

ZASADY ZAPEWNIAJĄCE BEZPIECZNE RELACJE MIĘDZY MAŁOLETNIMI
A WYCHOWAWCAMI I PRACOWNIKAMI

§ 4

1. Wychowawcy i pracownicy w ramach wykonywanych aktywności zwracają uwagę na czynniki ryzyka i objawy krzywdzenia małoletnich.

2. Znajomość czynników ryzyka i umiejętne ich rozpoznawanie umożliwiają:

a) identyfikowanie osób małoletnich, które są bardziej narażone na krzywdzenie,

b) przerwanie stosowania przemocy wobec małoletnich.

3. Znajomość symptomów krzywdzenia małoletnich i umiejętne ich rozpoznawanie umożliwia:

a) identyfikowanie osób małoletnich, które są krzywdzone,

b) przerwanie stosowania przemocy wobec małoletnich.

4. W przypadku podjęcia przez wychowawcę lub pracownika podejrzenia, że osoba małoletnia jest narażona na krzywdzenie lub krzywdzona ze strony wychowawcy lub pracownika, należy zareagować zgodnie z procedurą interwencji wskazaną w niniejszej POLITYCE.

§ 5

Wychowawcy i pracownicy monitorują sytuację, dobrostan osoby małoletniej i udzielają wsparcia:

1) małoletniemu, wobec którego zaistniało podejrzenie krzywdzenia lub doszło do skrzywdzenia, a także jego rodzinie;

2) innym małoletnim, będącym świadkami przemocy;

3) małoletniemu, który jest podejrzany o krzywdzenie lub krzywdził innego małoletniego.

§ 6

Każdy wychowawca i pracownik:

1) docenia i szanuje, uwzględnia potrzeby i działa w interesie małoletniego;

2) nie stosuje żadnej z form przemocy, nie faworyzuje nikogo;

3) ujawnia dane wrażliwe i inne informacje dotyczące osoby małoletniej tylko osobom uprawnionym, gdy wynika to z sytuacji małoletniego;

4) nawiązuje z osobą małoletnią relacje wynikające z charakteru wykonywanej pracy (nie nawiązuje relacji seksualnych ani innych o niewłaściwym charakterze, w tym uwagi, żarty, zachowania, gesty lub udostępnianie małoletnim nieodpowiednich treści, substancji psychoaktywnych);

5) reaguje niezwłocznie, zgodnie z przyjętymi procedurami, na niewłaściwe zachowania innych wobec małoletniego.

§ 7

Zasady bezpiecznych relacji z osobami małoletnimi dostosowane są do realiów funkcjonowania Parafii i dotyczą następujących obszarów:

1) kontakt fizyczny z małoletnim;

a) reagowanie na potrzeby emocjonalne np. poprzez przytulenie się do dorosłego; kontakty tego typu powinny mieć miejsce najlepiej w obecności osób trzecich, przestrzeniach otwartych, pomieszczeniach monitorowanych, co w razie wątpliwości służyć powinno ich obiektywizacji,

b) stanowcze interwencje wychowawcze prowadzone w bezpośrednim kontakcie fizycznym są dopuszczalne w sytuacjach, gdy zachowanie małoletniego nosi znamiona agresji:

· małoletni zagraża własnemu życiu lub zdrowiu,

· małoletni zagraża zdrowiu lub życiu kogoś z otoczenia,

· małoletni podejmuje próby dewastacji mienia placówki, a przy tym nie reaguje na polecenia słowne wychowawcy lub pracownika, wówczas wychowawca lub pracownik, pod którego opieką jest osoba małoletnia, może rozdzielić zwaśnionych, przytrzymać w bezpieczny sposób,

c) bezpośredni kontakt fizyczny jest również uprawniony w sytuacji, gdy konieczne jest podjęcie działań z zakresu pomocy przedmedycznej (działania ratunkowe związane z udzieleniem pierwszej pomocy), zagrożenia lub paniki spowodowanej czynnikami zewnętrznymi (pożar, intensywne zjawiska atmosferyczne, niebezpieczne zachowania osób trzecich itp.),

d) niedopuszczalne są intencjonalne zachowania wzbudzające poczucie zagrożenia lub noszące znamiona:

· przemocy fizycznej (np. popychanie, uderzanie, wykręcanie rąk, duszenie, kopanie, szarpanie, spoliczkowanie itp.),

· seksualizacji relacji (obcowanie płciowe i inne czynności seksualne);

2) komunikacja werbalna z osobą małoletnią – nie może:

a) wzbudzać w małoletnim poczucia zagrożenia (groźby, wyzwiska, krzyk),

b) obniżać, niszczyć poczucia wartości (wyzwiska, krzyk, reakcja nieadekwatna do sytuacji),

c) upokarzać (publiczne wyszydzanie, ośmieszanie),

d) naruszać granic (niezachowywanie odpowiedniego dystansu, obcesowość, podteksty
o charakterze erotycznym).

3) równe traktowanie, w tym obszarze niedozwolone jest:

a) wyłączne skupianie uwagi na wybranych podopiecznych z jednoczesnym ignorowaniem potrzeb innych,

b) nieuzasadnione dawanie przywilejów tylko wybranym i pozbawianie ich pozostałych,

c) nierówne i niesprawiedliwe przydzielanie zadań – nieadekwatne do możliwości i wieku,

d) zwalnianie z wykonywania obowiązków – w nieuzasadnionych sytuacjach,

e) godzenie się, brak reakcji na nieformalną hierarchię grupową,

f) godzenie się na dominację w grupie przez negatywne jednostki, ustalanie przez nie
i wdrażanie nieformalnych zasad,

g) przyzwolenie na wykorzystywanie młodszych i słabszych podopiecznych przez silniejszych;

4) kontakty bezpośrednie i online z osobą małoletnią poza Parafią powinny:

a) być wcześniej omówione w osobą kierującą Parafią, mieć zaakceptowany plan, cel i czas,

b) być ściśle powiązane z wykonywaniem zadań formacyjnych i opiekuńczo-wychowawczych (np. towarzyszenie w realizowanych poza jednostką ważnych dla małoletniego wydarzeniach wymagających wsparcia wychowawcy lub pracownika, zorganizowane przez Parafię wycieczki, wyjścia i wyjazdy), Niedopuszczalne jest utrzymywanie takich kontaktów celem zaspokojenia przez wychowawcę lub pracownika własnych potrzeb społecznych lub emocjonalnych, namawiania do zachowań niezgodnych z prawem, dających poczucie bycia faworyzowanym, wyróżnianym;

5) transport, przemieszczanie się i warunki noclegowe:

a) organizacja transportu, noclegu poza Parafią powinna być uzasadniona (np. wyjazd na wycieczkę),

b) opieka nad małoletnimi w sytuacjach kilkudniowych wyjazdów powinna być zapewniona przez więcej niż jedną osobę,

c) przy organizacji noclegu i zakwaterowania brane są pod uwagę pokrewieństwo, relacje i płeć podopiecznych;

6) czynności higieniczno-pielęgnacyjne:

a) mają służyć przede wszystkim higienie osobistej i zdrowiu,

b) wykonywane są w odpowiednich warunkach, zapewniających uszanowanie intymności
w tego typu czynnościach,

c) niedozwolone są zachowania obcesowe naruszające prywatność i intymność,

d) aktywność wychowawcy lub pracownika powinna być uzależniona od stopnia samodzielności dziecka i wcześniej z nim omówiona,

e) ingerencje w sytuacjach wychowawczo wątpliwych powinny być stopniowalnie poprzedzone kontaktem słownym, odbywać się w miarę możliwości w obecności osób trzecich i być jednoznacznie uzasadnione (zagrożenie dobra lub bezpieczeństwa małoletniego, grupy);

7) dyscyplinowanie osoby małoletniej definiowane jako narzędzie „informacji zwrotnej", komunikujące dzieciom, że ich postawa w danej sytuacji nie jest właściwa, sprzeczna
z oczekiwaniami i/lub nieefektywna, dyscyplina ma pobudzać do uczenia się, a nie powodować krzywdę dziecka, wiąże się ze stawianiem granic, kształtowaniem trwałego systemu wartości, adekwatnego poziomu samooceny oraz umiejętności podejmowania trafnych decyzji, niedopuszczalne są wszelkie formy dyscyplinowania, mające na celu upokorzenie, poniżenie oparte na wykorzystywaniu przewagi:

a) fizycznej (agresja, stosowanie kar fizycznych, środków przymusu bezpośredniego, krępowanie, izolowanie; uniemożliwianie realizacji podstawowych potrzeb fizjologicznych – pozbawianie snu, pokarmu, itp., prace fizyczne nieadekwatne do możliwości, dopuszczanie się zachowań o charakterze seksualnym),

b) psychicznej (dominacja poprzez krzyk, groźby, naruszanie poczucia własnej wartości, lekceważenie potrzeb psychicznych, np. bezpieczeństwa, przynależności, miłości, symulacje wzbudzające strach i obawy o życie własne i rodziny).

ROZDZIAŁ 3

Procedura podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego

§ 8

Koordynator, wychowawca lub pracownik, po powzięciu podejrzenia krzywdzenia lub informacji o krzywdzenia małoletniego na terenie Parafii lub w ramach aktywności Parafii przez wychowawcę, pracownika, innego dorosłego, rodziców dziecka, lub innego małoletniego, względnie pozyskaniu takiej informacji od innych osób, rodziców, w tym rodziców małoletniego, niezwłocznie interweniuje i zatrzymuje krzywdzenie, następnie informuje o tym osobę kierującą Parafią i koordynatora oraz sporządza Kartę interwencji (Załącznik nr 1).

§ 9

W każdym przypadku małoletni zostaje niezwłocznie otoczony opieką i wsparciem, według potrzeb i możliwości Parafii.

§ 10

W związku z podejrzeniem krzywdzenia lub uzyskania informacji o krzywdzeniu małoletniego przez wychowawcę lub pracownika, osoba kierująca Parafią niezwłocznie izoluje małoletniego od potencjalnego sprawcy oraz w przypadku podejrzeń o popełnienie przestępstwa na szkodę małoletniego zawiadamia policję lub prokuraturę i podejmuje dodatkowe kroki jako osoba odpowiedzialna za Parafię.

§ 11

Osoba kierująca Parafią lub koordynator zawiadamia rodziców o incydencie, na miarę swojej wiedzy informuje o stanie małoletniego oraz w miarę potrzeby, o konieczności interwencji medycznej lub psychologicznej.

§ 12

1. W przypadku podejrzenia, że zdrowie (uszczerbek na zdrowiu, wykorzystanie seksualne)
i życie małoletniego jest zagrożone ze strony wychowawcy lub pracownika, należy niezwłocznie zawiadomić odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 (alarmowy), 997 (policja) lub 999 (pogotowie ratunkowe).

2. Zawiadomienia służb dokonuje wychowawca lub pracownik, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu, a następnie informuje osobę kierującą Parafią, koordynatora
i rodziców oraz wypełnia wymienioną w § 8 Kartę interwencji (Załącznik nr 1).

3. Kolejne kroki postępowania w tej sytuacji leżą w kompetencjach instytucji wskazanych
w ust. 1.

§ 13

W przypadku, gdy źródłem krzywdzenia lub podejrzanymi o krzywdzenie są rodzice,
w szczególności w sytuacji podejrzenia przemocy domowej lub zaniedbywania małoletniego osoba kierująca Parafią lub koordynator, jeżeli zachodzi taka potrzeba, po ocenie sytuacji, zawiadamia niezwłocznie właściwe instytucje i organy (policję, prokuraturę, sąd opiekuńczy, ośrodek pomocy społecznej) w celu wszczęcia procedury Niebieskiej Karty.

§ 14

1. Po ustaleniu, że problem krzywdzenia przez rodziców nie wymaga zawiadomienia właściwych instytucji i organów zgodnie z § 13, koordynator, w porozumieniu z osobą kierującą Parafią, organizuje spotkanie z rodzicami małoletniego, w obecności wychowawcy lub pracownika, który zgłosił incydent.

2. Podczas spotkania, o którym mowa w ust. 1, zostają określone sposoby wsparcia
i reagowania z uwagi na sytuację małoletniego. Ze spotkania sporządza się notatkę/protokół.

§ 15

Koordynator we współpracy z osobą kierującą Parafią przygotowują propozycję objęcia małoletniego pomocą i wsparciem, na miarę potrzeb oraz możliwości Parafii.

§ 16

Jeżeli rodzice odmawiają współpracy lub odmawiają podjęcia działań proponowanych przez Parafię, mimo trudnej sytuacji małoletniego, koordynator lub osoba kierująca Parafią niezwłocznie zawiadamia – w zależności od sytuacji – odpowiednie instytucje pomocowe (pomoc społeczna), opiekuńcze (sąd opiekuńczy) lub karne (policja lub prokuratura).

§ 17

1. W przypadku podejrzenia, że zdrowie (uszczerbek na zdrowiu, wykorzystanie seksualne)
i życie małoletniego jest zagrożone ze strony rodzica, należy niezwłocznie zawiadomić odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 (alarmowy), 997 (policja) lub 999 (pogotowie ratunkowe).

3. Kolejne kroki postępowania w tej sytuacji leżą w kompetencjach instytucji wskazanych
w ust. 1.

§ 18

1. Wszelkie przejawy przemocy, agresji, w tym fizycznej na szkodę małoletniego ze strony innego małoletniego powinny być niezwłocznie przerwane przez wychowawcę, pracownika lub inne osoby będące świadkami incydentu.

2. Za niewłaściwe traktuje się następujące zachowania pomiędzy małoletnimi:

a) krzyczenie, lekceważenie, obrażanie, wyśmiewanie, wykluczanie z grupy,

b) używanie języka nienawiści i tzw. hejtu,

c) bicie, szturchanie, popychanie lub w inny sposób naruszanie nietykalności fizycznej, względnie używanie jakiejkolwiek przemocy,

d) nagrywanie, rozpowszechnianie wizerunku bez wyrazźnej zgody danej osoby,

e) wyrażanie negatywnych, prześmiewczych komentarzy na temat zachowania, pracy, wyglądu osoby,

f) zabieranie, ukrywanie rzeczy innych osób,

g) spożywanie alkoholu, wyrobów tytoniowych, nielegalnych substancji, zachęcanie do ich spożycia.

§ 19

Zespół wychowawców pracujących z małoletnim podejmuje niezwłocznie działania mające na celu zniwelowanie przejawów agresji, przemocy, a także wszelkich niewłaściwych zachowań małoletnich, jeżeli zachodzi taka potrzeba także we współpracy z instytucjami i organizacjami udzielającymi pomocy młodzieży, poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym specjalistycznymi.

§ 20

Jeżeli osoba kierująca Parafią we współpracy z koordynatorem i zespołem wychowawców stwierdzi taką konieczność, wówczas powiadamia instytucje i organy zewnętrzne (instytucje pomocy społecznej, policję, sąd opiekuńczy) o zaistniałej sytuacji.

§ 21

1. Koordynator, w porozumieniu z osobą kierującą Parafią, organizuje spotkanie z rodzicami małoletniego, który dopuszcza się krzywdzenia innego małoletniego, w obecności wychowawcy lub pracownika, który zgłosił incydent.

2. Podczas spotkania zostają określone sposoby reagowania na zachowania małoletniego. Ze spotkania sporządza się notatkę/protokół.

§ 22

W przypadku braku współpracy rodziców, małoletniego podejrzanego o krzywdzenie lub krzywdzącego innego małoletniego, z Parafią, osoba kierująca Parafią we współpracy
z koordynatorem, po ocenie sytuacji, podejmuje decyzję o ewentualnym zawiadomieniu organów zewnętrznych (pomocy społecznej, policji, sądu opiekuńczego).

§ 23

W przypadku przemocy rówieśniczej, innych niepokojących zachowań ze strony małoletnich pomocą i wsparciem należy objąć również małoletnich będących jej inicjatorami oraz małoletnich świadków zdarzenia, na miarę potrzeb oraz możliwości Parafii.

§ 24

1. W przypadku podejrzenia, że zdrowie (uszczerbek na zdrowiu, wykorzystanie seksualne)
i życie małoletniego jest zagrożone ze strony innego małoletniego, należy niezwłocznie zawiadomić odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 (alarmowy), 997 (policja) lub 999 (pogotowie ratunkowe).

3. Kolejne kroki postępowania w tej sytuacji leżą w kompetencjach instytucji wskazanych
w ust. 1.

§ 25

Parafia prowadzi działania wychowawczo-profilaktyczne w celu zapobiegania i uświadamiania niewłaściwych zachowań, przemocy i innych form krzywdzenia małoletnich.

ROZDZIAŁ 4

MONITORING POLITYKI

§ 26

1. Osobą odpowiedzialną za monitoring POLITYKI w Parafii jest osoba kierująca Parafią, działająca we współpracy z koordynatorem.

2. POLITYKA podlega monitorowaniu i modyfikowaniu podczas bieżącej aktywności Parafii (według potrzeb) oraz obowiązkowej weryfikacji co 2 lata.

3. Osoba, o której mowa w ust. 1, jest odpowiedzialna za:

1) monitorowane realizacji POLITYKI – w tym zakresie ustala:

a) sposoby weryfikacji (np. rozmowy, analiza Kart interwencji, wnioski z dotychczasowego monitorowania),

b) terminy jej przeprowadzenia, we współpracy z koordynatorem, wychowawcami
i pracownikami,

c) wnioski z przeprowadzonej weryfikacji (które powinny zostać udokumentowane pisemnie
i przedstawione koordynatorowi, wychowawcom i pracownikom) stanowią wytyczne do podniesienia jakości procedur i działań.

2) reagowanie na sygnały naruszenia POLITYKI;

3) ocenę POLITYKI w celu zapewnienia jej dostosowania do aktualnych potrzeb oraz zgodności z obowiązującymi przepisami;

4) proponowanie zmian w POLITYCE;

5) przyjmowanie zgłoszeń i propozycji zmian lub poprawek w POLITYCE (zwłaszcza od koordynatora, wychowawców, pracowników lub rodziców);

6) prowadzenie Rejestru zdarzeń krzywdzenia lub podejrzenia krzywdzenia małoletnich na podstawie Kart interwencji.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1 sporządza na tej podstawie co 2 lata Sprawozdanie
z monitoringu, które jest przechowywane wraz z innymi dokumentami Parafii.

5. Osoba kierująca Parafią wprowadza do POLITYKI niezbędne zmiany i ogłasza je w sposób przyjęty dla prowadzenia w życie niniejszej POLITYKI koordynatorowi, wychowawcom
i pracownikom.

ROZDZIAŁ 5

PRZEPISY KOŃCOWE

§ 27

1. POLITYKA wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla koordynatora, wychowawców i pracowników, w szczególności poprzez przekazanie jej tekstu w wersji drukowanej lub elektronicznej.

3. Niezależnie od powyższych sposobów ogłaszania POLITYKI zostaje ona udostępniona również poprzez zamieszczenie jej na stronie internetowej Parafii.

4. Zapisy zawarte w POLITYCE obowiązują wychowawców i pracowników Parafii.

5. Każdy wychowawca i pracownik ma obowiązek zapoznać się z POLITYKĄ, a znajomość jej treści potwierdza własnoręcznym podpisem na odpowiednim oświadczeniu (Załącznik nr 2).

Oświadczenia wychowawców i pracowników przechowuje się wraz z innymi dokumentami Parafii.

ZAŁĄCZNIK NR 1

Karta interwencji w ramach Polityki ochrony małoletnich w Parafii Miłosierdzia Bożego w Rudzienku, 05-340 Kołbiel ul. 3 Maja 33/35

· Imię i nazwisko osoby dokonującej interwencji: ……….

· Funkcja w Parafii: ………..

· Imię, nazwisko i wiek osoby małoletniej: …………

· Źródło informacji o możliwości krzywdzenia (jeżeli można je podać), w tym obserwacja własna: ………..

· Przyczyna interwencji (czas, miejsce, forma możliwego krzywdzenia): …………

· Działania podjęte przez osobę dokonującą interwencji: ………….

· Data czytelny podpis osoby dokonującej interwencji ………….

ZAŁĄCZNIK NR 2

Oświadczenie wychowawcy lub pracownika w Parafii Miłosierdzia Bożego w Rudzienku, 05-340 Kołbiel ul. 3 Maja 33/35

· Rudzienko, dnia …………

· Imię i nazwisko: ………..

· Funkcja w Parafii …………

Ja, niżej podpisany/a, oświadczam, że zapoznałem się z Polityką ochrony małoletnich przed krzywdzeniem w Parafii Miłosierdzia Bożego w Rudzienku, 05-340 Kołbiel ul. 3 Maja 33/35

· i zobowiązuję się do jej przestrzegania.

· czytelny podpis …………

Czcigodni Kapłani,

Drogie Siostry Zakonne i Osoby Życia Konsekrowanego,

Umiłowani Diecezjanie,

Wobec niepokojących wydarzeń w naszej Ojczyźnie, związanych z sytuacją wokół Trybunału Konstytucyjnego, a także wobec narastających napięć i sporów, które dotykają życia społecznego, zwracam się do Was z gorącą prośbą o szczególną modlitwę w intencji pokoju, zgody i jedności w naszej Ojczyźnie.

Jako uczniowie Chrystusa jesteśmy wezwani, aby być ludźmi pokoju, budować wzajemny szacunek i szukać dróg porozumienia nawet tam, gdzie pojawiają się głębokie podziały.

Niech nasza modlitwa będzie wołaniem o mądrość dla osób sprawujących władzę, o odpowiedzialność w podejmowaniu decyzji, a także o ducha dialogu, który pozwala szukać rozwiązań służących dobru wszystkich obywateli. Prośmy Boga, aby uchronił naszą Ojczyznę przed dalszym pogłębianiem podziałów, niepokojem i wzajemną wrogością, a wszystkim Polakom dał serca otwarte na pojednanie.

W związku z tym zachęcam wszystkich kapłanów, aby w dniu 1 listopada, w uroczystość Wszystkich Świętych, na zakończenie każdej Mszy świętej odśpiewać suplikacje jako wspólne błaganie o Boże miłosierdzie, pokój i zgodę. Proszę również osoby życia konsekrowanego oraz wszystkich wiernych świeckich, aby włączyli się w tę modlitwę, ofiarując ją w intencji naszej Ojczyzny, jej pokojowej przyszłości oraz przezwyciężenia obecnych napięć.

Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina nam, że jesteśmy powołani do świętości, której owocami są miłość, pokój, sprawiedliwość i miłosierdzie. Prośmy więc tych, którzy poprzedzili nas w drodze do domu Ojca, aby orędowali za nami i za naszą Ojczyzną. Niech Maryja, Królowa Pokoju, otacza nas swoją opieką i wyprasza nam łaskę jedności, wzajemnego szacunku oraz odpowiedzialności za wspólne dobro.

Wierzę, że wspólna modlitwa może stać się źródłem duchowej siły i nadziei, a także świadectwem naszej troski o przyszłość Polski. Odpowiedzmy na obecne wyzwania nie gniewem i wzajemnym oskarżaniem, lecz modlitwą, odpowiedzialnością i pragnieniem pokoju.

Z serca Wam błogosławię i proszę, abyśmy wszyscy trwali w jedności przed Bogiem, powierzając Mu naszą Ojczyznę i jej przyszłość.

+ Biskup Romuald Kamiński

Ordynariusz Diecezji Warszawsko-Praskiej

Wspólnoto Diecezjalna, Drodzy Kapłani i Siostry Zakonne,

Drodzy bracia i siostry!

Już za pół roku, 25 marca 2027 roku, będziemy obchodzić 35. rocznicę powstania naszej diecezji, dzisiaj zaś przeżywamy 125. rocznicę poświęcenia kościoła katedralnego pw. św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika. Oba te jubileusze są dla nas szczególną okazją, aby z wdzięcznością spojrzeć na historię naszej diecezji, na ludzi, którzy ją tworzyli i nadal tworzą, oraz na wszystkie Boże dary, które przez te lata stały się udziałem naszego Kościoła lokalnego.

Przywołując te ważne dla naszego Kościoła wydarzenia, pragnę, aby cała nasza wspólnota diecezjalna wyruszyła w drogę na wzór uczniów zmierzających do Emaus – pozwoliła Chrystusowi do siebie dołączyć, wsłuchała się w Jego słowo i na nowo rozpoznała Go przy łamaniu chleba. Dlatego zapraszam wszystkich do przeżycia I Kongresu Eucharystycznego w Diecezji Warszawsko-Praskiej, któremu towarzyszyć będą słowa inspirowane Ewangelią o uczniach z Emaus: „Dał się poznać przy łamaniu chleba”.

Kongres rozpocznie się uroczyście 29 listopada 2026 roku, w I Niedzielę Adwentu, Mszą Świętą sprawowaną o godz. 12.30 w Bazylice Katedralnej św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika. Będzie trwał niemal cały rok – aż do 21 listopada 2027 roku, Uroczystości Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Jego zwieńczeniem będzie uroczysta Msza Święta sprawowana w konkatedrze Matki Bożej Zwycięskiej na warszawskim Kamionku.

Kongres ma służyć temu, aby zarówno w nas samych, jak i w naszych wspólnotach odnowiła się więź z żywym Chrystusem. Jego eucharystyczna obecność pośród nas nie jest jedynie wspomnieniem wydarzeń z przeszłości ani obrzędem pozbawionym żywego odniesienia do teraźniejszości. Jest rzeczywistością żywego spotkania, które zdejmuje z naszych oczu zasłonę niewiary i duchowej słabości, pozwalając nam na nowo rozpoznawać Pana pośród codzienności.

W uczniach zmierzających do Emaus możemy odnaleźć także samych siebie. Widzimy ich niepokój, rozczarowanie i lęk, ale widzimy również Chrystusa, który do nich dołącza, wsłuchuje się w ich obawy, cierpliwie idzie wraz z nimi, wyjaśnia im Pisma, a wreszcie pozostaje z nimi i daje się rozpoznać przy łamaniu chleba. Wobec niepokojów i lęków współczesnego człowieka jako Kościół nie mamy lepszej odpowiedzi niż tę jedną: pozwolić Jezusowi wejść w naszą codzienność, iść razem z Nim i uczyć się Go rozpoznawać, aby nasze serca na nowo zapłonęły wiarą, nadzieją i miłością. Szczególnego znaczenia nabierają w tym kontekście słowa papieża Benedykta XVI: „Świat, w którym jest tak wiele hałasu, tak wiele zagubienia, potrzebuje milczącej adoracji Jezusa, ukrytego w hostii”.

Dlatego zapraszam całą wspólnotę diecezjalną – duchownych, osoby życia konsekrowanego, wszystkich wiernych świeckich, a także członków ruchów, instytutów i stowarzyszeń – do podjęcia tej wspólnej drogi. Chcemy przeżyć ją nie tylko dla nas samych, lecz także z myślą o przyszłych pokoleniach, którym pragniemy przekazać żywą wiarę i miłość do Eucharystii.

Podczas uroczystej inauguracji podpiszę dekret ustanawiający Kongres i powołujący Komitet Organizacyjny. Do udziału w tej uroczystości serdecznie zapraszam przedstawicieli wszystkich parafii naszej diecezji – zarówno duchownych, jak i wiernych świeckich – aby od samego początku Kongres stał się wspólnym dziełem całego Kościoła diecezjalnego.

Pragnę, abyśmy razem przemierzali drogi współczesnego świata, niosąc jego pytania, niepokoje i nadzieje, a zarazem pozwalając Chrystusowi iść z nami. Niech u kresu tej wędrówki każdy z nas będzie mógł powtórzyć za uczniami z Emaus: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze?”. Niech nasze serca na nowo zapłoną wiarą, nadzieją i miłością oraz napełnią się żywą obecnością Pana, który daje się rozpoznać przy łamaniu chleba.

Całe to eucharystyczne pielgrzymowanie zawierzam szczególnej opiece Matki Bożej Zwycięskiej, Patronki Diecezji Warszawsko-Praskiej, św. Józefa, Opiekuna Kościoła Świętego, oraz wszystkim patronom, których obraliśmy na przewodników i orędowników naszego Kongresu.

Z błogosławieństwem

+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko–Praski